Ekrem Kahraman 1948 yılında Tarsus’ta doğmuş, 1971 yılında İstanbul Eğitim Enstitüsü Resim Bölümü’nden mezun olmuştur. Fakat onun için resim hiçbir zaman sıralarda öğrenilen bir sanat değil, şiirin imge kavramları üzerinden anlaşılan bir sanat olmuştur. Bu imgesel tavır da her gözlemci için açık olarak tuvallerinin üzerinde seçilebilmektedir.
Sonrasında yaptığı öğretmenlik, yazarlık gibi mesleklerin ise temelinde, Çukurova’da doğa ile iç içe geçmiş bir çocukluğun etkisi vardır. Oldukça fazla kişisel sergi açan Kahraman’ın resimleri bir bakışta tanınabilecek niteliktedir. Hemen hemen hepsi doğadan ilham almaktadır. Resimlerinin bir diğer ortak noktası ise aynı zamanda her birinde doğaya aykırı bir boşluk bulunmasıdır. Özünde doğaya ait olan insanın içindeki boşluğun sonsuzluğunu, tuvalindeki çizgi ve renkli fırça darbeleriyle sınırlandırır Kahraman. İki tür özgün hareketle imza atar resimlerinin altına: renkli lekelerin kavramsallığı ve boşluğa düşen sürrealist gölgeler. Böylece sınırların ve sonsuzluğun karşıtlığı, her eserde doğal bir şekilde karşı tarafa yansıtılır. ( Ressam Ekrem Kahraman’ın Plastik Üslubu | Ekrem Kahraman & Yalın Alpay | Röportaj)
Yazılarında ise Kahraman’ın sanatın tarihsel yolculuğuna olan ilgisini açıkça görebilmekteyiz. Özellikle sanatın günümüzün çizdiği çerçevedeki evrimi, sanatçının oldukça derin tespitlerde bulunduğu bir alandır. Sanatçıya göre küreselleşme, dünyada sanata, felsefeye ve kültüre daha önce görülmemiş bir boyut getirmesi yönünden oldukça sarsıcı bir yeniliktir. Fakat bu tarihsel dönemeç sadece entelektüel camiada değil, insanlarda da toplumsal bir devrimi beraberinde getirmiştir. İnsanlarda anlaşılmazlığın verdiği bir huzursuzluk yaratmış ve yeni bir gerçeklik kurmak üzere onları teşvik etmiştir. Bu yeniliklerin hepsi ise sanatın tanımının bu yy. için tekrardan yazılmasını sağlayacaktır. Fakat Kahraman’ın tam bu noktada eleştirileri vardır. Bu eleştiriler, küreselleşme süreci içerisinde süregelmiş olguların yapısında bazı değişimler olduğu yönündedir. Sanat, felsefe ve kültür kavramlarının büyük ölçüde manipüle edilerek insana yabancılaştırıldığını belirtir.
Çağdaş sanat, ticari pençenin içinde gittikçe tekdüzeleşmiştir ve bu benzerlik ne yazık ki batı kaynaklı bir düşünce tarzının eseridir. Bu entelektüel alandaki saplamalar ve bunların sonucu olan yaşamdan kopukluk, çağdaş sanatın vazgeçilmezleri olmuştur. Bu sonucun bir yansıması olarak da görülebilir belki tuvallerindeki büyük boşluklar. Fakat ne sanatçı ne de eserleri tamamen karamsar bir hava taşımamaktadır. Sanatçı, değerlerin flulaştığı bu dönemde, gayemizin insanlığın kaybını önlemek olduğunu savunur. Ve tarihsel bir bakış açısıyla ekler: Bu karanlık kaos da tarihteki diğer devrimci kaoslar gibi dönüştürücüdür. ( Büyük Uçurum Otelinin Önünde | Ekrem Kahraman)
Resimlerinde ve yazılarında öne çıkardığı boşlukla insan ve doğa ilişkisini sorgulayan Kahraman, çağımızın entelektüel sanatçıları arasındaki yerini bu şekilde alır.